تله دو هفتهای
تهدید امنیتی کانال دِرهم
التیماتوم هرمز؛ دیپلماسی تهاجمی
پیامدهای بینالمللی یک حمله از پیش شکست خورده
تراژدی دولت رفاه در ایران
ترامپ و سیاست «انزواطلبی تهاجمی» در بستر افول هژمونی ایالات متحده
شکارچیان جکیل و اختاپوس فدرال رزرو: از جدال سرمایه تا پیوند ترامپ و نتانیاهو در احیای نئوفاشیسم و نئونازیسم
خطبه ۲۷ نهجالبلاغه؛ دکترین دفاعی جمهوری اسلامی ایران
تحولات اخیر در ژئوپلیتیک خاورمیانه به ویژه در جنوب سوریه و مناطق هم مرز با بلندیهای جولان نشانگر دگرگونی بنیادین در هندسه امنیتی و توسعهمحور اسرائیل در حوزه پیرامونی آن است. نشانههای عینی این تحول شامل افزایش چشمگیر فعالیتهای اطلاعاتی، عملیات هدفمند نظامی علیه زیرساختهای دولتی سوریه و تمرکز بر مناطق خاص قومی همچون استان […]
جایگاه ایران در نظم امنیتی خاورمیانه دچار تحول ساختاری شده، از بازیگری با توان بازدارندگی بالقوه به قدرتی که توان نظامی خود را به نمایش گذاشته و اثبات کرده است. اکنون ایران پساجنگ نه تنها در معادلات منطقهای بلکه در سطح جهانی به عنوان بازیگری فعال، قدرتمند و تعیینکننده مطرح است و این امر مبنای بازتعریف توازن قوا در غرب آسیا و فراتر از آن خواهد بود.
ایران، امروز در نقطهای قرار دارد که دیگر تکرار ادبیات هشدار و سخنان بدون اقدام، نه تنها کارایی ندارد بلکه امنیت ملی را به خطر انداخته است.
عدالت اجتماعی، افزون بر اینکه یک نیاز اخلاقی و قانونی است، ضرورتی روانشناختی برای حفظ مشروعیت سیاسی به شمار میرود. احساس انصاف، اجرای بیطرفانه قانون، و پاسخگویی حاکمان به انتظارات مردم، ستونهای روانشناختی مشروعیت بهشمار میروند.
تغییر پارادایم از "سیاستمحوری اقتصاد" به "اقتصادمحوری سیاست" ضرورتی تاریخی برای ایران امروز است. در این چارچوب سیاست باید به بازسازی ساختارهای اقتصادی، ارتقاء حکمرانی کارآمد و تسهیل تعامل سازنده با جهان بینجامد.
با توجه به پیامدهای عمیق و میاننسلی بحرانهای ساختاری کنونی، نقشآفرینی فعالانه کنشگران غیردولتی، جامعه دانشگاهی، نهادهای مدنی و رسانههای مستقل در بازسازی گفتمان سیاسی جهانی مبتنی بر صلح، عدالت و حقوق زیستی انسان، نه تنها ضرورتی اخلاقی، بلکه شرطی لازم برای تداوم زیستپذیری تمدن بشری است.
جنگ احتمالی آینده نه تنها نبردی نظامی، بلکه مواجههای تمدنی بر سر مفهوم «استقلال»، «تمامیت ارضی» و «حق تعیین سرنوشت ملتها» خواهد بود. در این میدان تنها کشورهایی پیروز خواهند شد که قادر به ترکیب عقلانیت راهبردی با اراده مردمی باشند.
پوپولیسم (مردمگرایی) به عنوان یک پدیده سیاسی از اواخر قرن نوزدهم تا به امروز به شکلهای متنوعی در کشورهای مختلف ظهور کرده است. با وجود تنوع زمینههای فرهنگی، اقتصادی و تاریخی، پوپولیسم دارای الگوهای مشترکی است که آن را از دیگر پدیدههای سیاسی متمایز میکند. در عصر حاضر با ظهور رهبران پوپولیست در کشورهای مختلف، […]