برای درک دقیق وضعیت کنونی تقابل ایران و آمریکا، باید ابتدا به مفهوم تعادل قدرت و بازدارندگی متقابل در سطح استراتژیک توجه کنیم. بازدارندگی تنها به معنای توانایی پاسخ به حمله نیست؛ بازدارندگی به معنای ایجاد یک ترس در ذهن مهاجم است تا هزینه حمله را بسیار بیشتر از سود احتمالی بداند. در حال حاضر […]
تحلیل روابط ایران و کشورهای شورای همکاری خلیج فارس بر اساس نظریه موازنه تهدید نشان میدهد که رفتار بازیگران منطقهای بیشتر تابع ادراک تهدید است تا قدرت عینی.
متغیرهای میدان جنگ نشان میدهند که فارغ از جزئیات فنی و محتوایی توافق موقت یا آتشبس دوهفتهای، آنچه اهمیت بنیادین دارد مکانیسم توزیع نیرو و مدیریت همزمان جبهههای نبرد است. رژیم صهیونیستی به لحاظ ساختار ارتش و محدودیتهای عمق استراتژیک، همواره از درگیری در دو یا چند جبهه همزمان پرهیز میکند و دکترین نظامی آن […]
عدالت اجتماعی، افزون بر اینکه یک نیاز اخلاقی و قانونی است، ضرورتی روانشناختی برای حفظ مشروعیت سیاسی به شمار میرود. احساس انصاف، اجرای بیطرفانه قانون، و پاسخگویی حاکمان به انتظارات مردم، ستونهای روانشناختی مشروعیت بهشمار میروند.
با توجه به پیامدهای عمیق و میاننسلی بحرانهای ساختاری کنونی، نقشآفرینی فعالانه کنشگران غیردولتی، جامعه دانشگاهی، نهادهای مدنی و رسانههای مستقل در بازسازی گفتمان سیاسی جهانی مبتنی بر صلح، عدالت و حقوق زیستی انسان، نه تنها ضرورتی اخلاقی، بلکه شرطی لازم برای تداوم زیستپذیری تمدن بشری است.
تغییر پارادایم از "سیاستمحوری اقتصاد" به "اقتصادمحوری سیاست" ضرورتی تاریخی برای ایران امروز است. در این چارچوب سیاست باید به بازسازی ساختارهای اقتصادی، ارتقاء حکمرانی کارآمد و تسهیل تعامل سازنده با جهان بینجامد.
دلار همچنان بر اقتصاد جهانی مسلط است، اما تلاشهای بسیاری برای کاهش این وابستگی در حال انجام است.
تغییر پارادایم از "سیاستمحوری اقتصاد" به "اقتصادمحوری سیاست" ضرورتی تاریخی برای ایران امروز است. در این چارچوب سیاست باید به بازسازی ساختارهای اقتصادی، ارتقاء حکمرانی کارآمد و تسهیل تعامل سازنده با جهان بینجامد.
پوپولیسم (مردمگرایی) به عنوان یک پدیده سیاسی از اواخر قرن نوزدهم تا به امروز به شکلهای متنوعی در کشورهای مختلف ظهور کرده است. با وجود تنوع زمینههای فرهنگی، اقتصادی و تاریخی، پوپولیسم دارای الگوهای مشترکی است که آن را از دیگر پدیدههای سیاسی متمایز میکند. در عصر حاضر با ظهور رهبران پوپولیست در کشورهای مختلف، […]
برای درک دقیق وضعیت کنونی تقابل ایران و آمریکا، باید ابتدا به مفهوم تعادل قدرت و بازدارندگی متقابل در سطح استراتژیک توجه کنیم. بازدارندگی تنها به معنای توانایی پاسخ به حمله نیست؛ بازدارندگی به معنای ایجاد یک ترس در ذهن مهاجم است تا هزینه حمله را بسیار بیشتر از سود احتمالی بداند. در حال حاضر […]
پرونده هستهای ایران بیش از آنکه یک چالش فنی یا حقوقی باشد یک موضوع استراتژیک و مرتبط با مسئله امنیت ایران آینده است. زمانی که درباره تعهدات بینالمللی سخن میگوییم در حال ترسیم مرزهای قدرت و ضعف نسلهای بعدی یک ملت هستیم و هرگونه تعهدی مانند عدم ساخت سلاح هستهای برای «همیشه»، میتواند به مثابه […]
آمریکا برای سومین بار در جریان مذاکرات به ایران حمله کرد و آتشبس را نقض نمود. این اقدام نشاندهنده گذار از مرحله مدیریت تنش به مرحله آزمون اراده و توانمندی ایران است. آمریکا با این رویکرد در واقع در پی آن است که مرزهای خطوط قرمز طرف مقابل را شناسایی کند و میزان اراده ایران […]
متغیرهای میدان جنگ نشان میدهند که فارغ از جزئیات فنی و محتوایی توافق موقت یا آتشبس دوهفتهای، آنچه اهمیت بنیادین دارد مکانیسم توزیع نیرو و مدیریت همزمان جبهههای نبرد است. رژیم صهیونیستی به لحاظ ساختار ارتش و محدودیتهای عمق استراتژیک، همواره از درگیری در دو یا چند جبهه همزمان پرهیز میکند و دکترین نظامی آن […]
وابسته کردن ساختار واردات کشور به امارات و گره زدن شریان حیاتی تجارت خارجی به «درهم» فقط یک خطای ساده و یا یک تصمیم موقتی در شرایط حساس از طرف سیاستگذار اقتصادی نیست؛ این اقدام تهدیدی آشکار علیه امنیت و اسقلال اقتصادی ایران ایجاد کرده است. ادامه این مسیر به معنای واگذاری کنترل مسیرهای حیاتی […]