- امروز : یکشنبه, ۲۱ تیر , ۱۴۰۵
- برابر با : Sunday - 12 July - 2026
بایگانیهای ایران - اندیشکده راهبردی بدر
میراث ابدی یک تعهد
پرونده هستهای ایران بیش از آنکه یک چالش فنی یا حقوقی باشد یک موضوع استراتژیک و مرتبط با مسئله امنیت ایران آینده است. زمانی که درباره تعهدات بینالمللی سخن میگوییم در حال ترسیم مرزهای قدرت و ضعف نسلهای بعدی یک ملت هستیم و هرگونه تعهدی مانند عدم ساخت سلاح هستهای برای «همیشه»، میتواند به مثابه […]
پیامدهای بینالمللی یک حمله از پیش شکست خورده
تحلیل احتمال وقوع جنگ میان ایران و آمریکا-اسرائیل مستلزم بررسی همزمان ساختارهای قدرت در نظام بینالملل، دکترین بازدارندگی، اقتصاد انرژی و همچنین گفتمانهای ایدئولوژیک و هویتی در سطح منطقهای و جهانی است. تقابل میان ایران و آمریکا-اسرائیل را میتوان به عنوان یکی از کانونهای تنش در مسیر گذار از نظم تکقطبی به نظم چندقطبی تحلیل […]
تراژدی دولت رفاه در ایران
بازاندیشی در مفهوم دولت رفاه و پیوند آن با عدالت اجتماعی، ضرورتی راهبردی برای بقا و ثبات ملی به شمار میرود.
خطبه ۲۷ نهجالبلاغه؛ دکترین دفاعی جمهوری اسلامی ایران
آموزههای خطبه ۲۷ نهجالبلاغه بر اصولی همچون “پیشدستی”، “حمله به دشمن در قلمرو خودش”، “اجتناب از دفاع منفعلانه در خاک خود”، “جایگاه جهاد به مثابه سرچشمه عزت و امنیت” و “بازدارندگی فعال” تأکید میکند. این خطبه صرفاً نه یک موعظه اخلاقی، بلکه متنی استراتژیک است که به زبان دینی اما با منطق سیاسی-نظامی سخن میگوید. […]
ایران و جنگ هیبریدی
ایران در قرن بیست و یکم دیگر صرفاً یک قدرت منطقهای سنتی نیست، بلکه به یک بازیگر هیبریدی چند وجهی تبدیل شده است. این بازیگر میتواند در سطوح مختلف از میدان نظامی و سایبری گرفته تا عرصه اقتصادی و رسانهای همزمان به رقابت و همکاری بپردازد و از تغییر موازنههای جهانی در جهت منافع خود بهره گیرد.
سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در چارچوب نظریه سازهانگاری
فهم سیاست خارجی ایران بدون توجه به مفاهیم و عناصر بنیادینی مانند "مقاومت"، "استکبار"، "هویت انقلابی"، و بازنمایی "دشمن"، تحلیلی ناقص خواهد بود.
بررسی تطبیقی نقش قدرتهای غربی و نخبگان سیاسی در شکلگیری ناکارآمدی ساختاری سیاست و اقتصاد ایران
ناکامی ایران در تحقق توسعه سیاسی و اقتصادی پایدار، نه صرفاً ناشی از دخالتهای خارجی و نه صرفاً محصول ناکارآمدی داخلی است، بلکه در تعامل مستمر و همافزای این دو عامل ریشه دارد. پاشنه آشیل ایران را باید در ناتوانی در نهادسازی پایدار، حکمرانی مشارکتی، و استقلال نهادی جستوجو کرد.
ایران پس از جنگ ۱۲ روزه؛ بازتعریف قدرت در خاورمیانه و فراتر از آن
جایگاه ایران در نظم امنیتی خاورمیانه دچار تحول ساختاری شده، از بازیگری با توان بازدارندگی بالقوه به قدرتی که توان نظامی خود را به نمایش گذاشته و اثبات کرده است. اکنون ایران پساجنگ نه تنها در معادلات منطقهای بلکه در سطح جهانی به عنوان بازیگری فعال، قدرتمند و تعیینکننده مطرح است و این امر مبنای بازتعریف توازن قوا در غرب آسیا و فراتر از آن خواهد بود.
از وعده صادق تا بازدارندگی واقعی
ایران، امروز در نقطهای قرار دارد که دیگر تکرار ادبیات هشدار و سخنان بدون اقدام، نه تنها کارایی ندارد بلکه امنیت ملی را به خطر انداخته است.
