سرمایهداری جهانی در عصر پساشوروی، بیش از آنکه به توسعه و عدالت جهانی بینجامد، در مسیر شکلگیری «جهانیسازی واپسگرا» حرکت کرده است؛ روندی که در آن منطق سود، سلطه و رقابت ژئوپلیتیک بر ارزشهای انسانی اولویت دارد و خشونت ساختاری، تحریمهای اقتصادی و جنگهای نیابتی به عناصر عادی سیاست بینالملل بدل شدهاند.